Adaptacja trzy latka

ADAPTACJA DZIECKA W PRZEDSZKOLU”

Adaptacja polega na przystosowaniu się jednostki lub grupy do funkcjonowania w zmienionym środowisku społecznym.
Proces ten dotyczy dzieci rozpoczynających edukację przedszkolną – głównie trzylatków. Dla przeważającej większości dzieci w tym wieku pójście do przedszkola jest pierwszym w życiu doświadczeniem bycia zostawionym przez rodziców w obcym miejscu, z nieznanymi osobami. Dlatego ostro protestują – płaczą, krzyczą. Dramaty trwają tygodniami.

Proces adaptacyjny dzieci rozpoczynających edukację przedszkolną może im przynieść wiele korzystnych zmian rozwojowych, pod warunkiem, że będzie on przebiegał w sposób świadomy, kontrolowany i dostosowany do indywidualnych możliwości każdego dziecka. Należy więc wesprzeć dziecko w tym działaniu poprzez rozważną współpracę dwóch – najważniejszych dla niego – środowisk wychowawczych, jakimi są dom rodzinny i przedszkole.
Aby ograniczyć do minimum stres spowodowany przyjściem do przedszkola, rodzice jako osoby najsilniej związane z dzieckiem, powinni stopniowo przygotowywać je na to ważne wydarzenie, tak by zmiana środowiska następowała możliwie łagodnie i była rozłożona w czasie, dając możliwość stopniowego „wrośnięcia” w nową społeczność.

Jak przygotować dziecko do przedszkola ?

  • Pozytywne myślenie o placówce, informowanie dziecka o tym, że w przedszkolu będzie spędzać czas w towarzystwie innych dzieci bez rodziców.
    Przed pójściem do przedszkola warto przekazać pociesze jak najwięcej informacji, żeby potem nie czuło się tak nieswojo w nowym miejscu ,zwłaszcza kiedy nie będzie już obok niego mamusi. Nie zaszkodzi jeszcze opowiedzieć o tym jak mama z tatą wspominają przedszkole ☺ 
  • Dziecko powinno bez pośpiechu rozpocząć swój dzień.
    Dobrze jest wstawać w miarę wcześnie, żeby nie śpieszyć się za bardzo. Dziecko powinno bez pośpiechu rozpocząć swój dzień. Trzeba pamiętać, że maluszki robią wszystko dużo wolniej niż dorośli. Poganianie malca powoduje, że jest jeszcze bardziej zestresowany i może gorzej znieść rozstanie z mamą.
  • Przez pierwsze tygodnie odbieramy wcześniej dziecko z przedszkola.
    Można przez jakiś czas wcześniej odbierać maleństwo do domu i stopniowo przedłużać jego pobyt. W końcu kiedyś będzie się musiało przyzwyczaić do nowego miejsca.
  • Dotrzymujemy słowa.
    Ważne jest, żeby dotrzymywać słowa. Jeżeli mama obieca dziecku, to powinna się tego trzymać. Debiutujący przedszkolak powinien być pewny, że może polegać na swoich rodzicach. W ten sposób zapewnia się mu poczucie bezpieczeństwa.
  • Okazywanie spokoju, poczucia bezpieczeństwa podczas rozstania.
    Rozstanie z dzieckiem nie jest łatwe zarówno dla rodziców jak i samego malca. Trzeba jednak zachować „ zimną krew” i nie pozwolić sobie na to, żeby wspólnie z dzieckiem roztkliwiać się. Owszem dziecku należą się słowa otuchy, ale nie można pokazać, że to ciężkie przeżycie nie tylko dla niego. Część dzieci histeryzuje tylko przez chwilę, a kiedy mama czy tata będą już poza zasięgiem wzroku, nagle uspokajają się i zachowują się jakby nigdy nic.
  • Stanowcze rozstanie.
    Dziecko nie może zobaczyć, że jego rodzice są przejęci, a nawet panikują. Da mu to podstawy do tego, żeby myśleć, że przedszkole to coś strasznego, skoro nawet rodzice są przejęci. Trzeba mówić stanowczo. Można uspokajać dziecko, ale nie za długo. Wystarczy powiedzieć parę słów otuchy. Jeśli to nie pomaga, to nie pozostaje nic innego jak z bólem serca wyjść z przedszkola i liczyć na to, że dziecko się uspokoi, nie pozostajemy w szatni czy na sali z dzieckiem. Warto w tej sytuacji odrobinę zaufać paniom przedszkolankom. W końcu mają one już doświadczenie z płaczącymi dziećmi. 
  • Danie dziecku do przedszkola np. zabawkę z domu.
    Dajemy pociesze jakąś rzecz, która będzie się kojarzyła z domem (maskotka z która zasypia)
  • Wygodne ubranie dziecka.
    Warto ubierać pociechę tak, żeby nie miała ona większych problemów np. z zdjęciem spodenek w toalecie. Dobrze jest więc przynajmniej na początku założyć dziecku spodenki z gumką. Jeżeli zwłaszcza na początku dziecku zdarzy się przykra niespodzianka np. dziecko posiusia się, to potem będzie czuło jeszcze większą niechęć do przedszkola. Pakujemy maleństwu dodatkowe ubranie do przebrania.
  • Zorganizowanie czasu na bycie z dzieckiem po odebraniu go z przedszkola.
  • Odprowadzanie dziecka do przedszkola przez ojca.
    Gdyż więź emocjonalna z ojcem jest zwykle mniejsza niż z matką
  • Ujednolicenie rytmu dnia w domu i przedszkolu.